วิธีปฏิบัติในชีวิตประจำวัน

การใช้ชีวิตของฆราวาส จึงเป็นชีวิตที่หนักค่ะ เพราะต้องรับผิดชอบการงานต่างๆ และมีเรื่องห่วงกังวลมาก ทั้งครอบครัวและการงาน

ลำพังแค่ขันธ์ 5 ของตัวเราคนเดียวก็แบกหนักอยู่แล้ว เมื่อต้องแบกขันธ์ 5 ของคนอื่นๆเข้าไปด้วยก็ยิ่งหนัก และยิ่งถ้าแบกเรื่องต่างๆที่นอกกายเข้ามาด้วย มันก็ยิ่งหนักสาหัสขึ้น

การที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายมีห่วงน้อยกังวลน้อย จึงเป็นชีวิตที่ได้เปรียบกว่าในแง่การที่จะปฏิบัติอย่างเป็นตารางประจำเพราะมีปลิโพธต้องจัดการน้อย

แต่เมื่อเลือกไม่ได้ ชีวิตเราได้ผูกติดกับสิ่งต่างๆไว้มาก ก็ต้องบริหารจัดการด้วยปัญญา

เราก็ต้องปฏิบัติตามเหตุปัจจัยตามจริงของเรา

ถ้าต้องเดินทางโดยขับรถเองก็หาช่วงที่มีพัก แม้ไม่ได้พักติดกันยาวนาน มาดูลมหายใจเข้าออกสัก 10-20 คู่เป็นช่วงๆเพื่อพักใจในระหว่างวัน

(ถ้าไม่ได้ขับรถเอง ก็อาจปฏิบัติได้เท่าที่ทำได้)

หรือเวลาอยู่คนเดียวก็ให้รู้ตัวรู้เวทนาบ้าง

เวลาเดิน นั่ง ยืน นอน ก็ให้มีสติอยู่กับอิริยาบถเหล่านั้นบ้าง

พูดให้น้อย พูดให้น้อย พูดให้น้อย

ให้จิตได้ดูจิตที่กำลังจะพูด กำลังคิด กำลังซัดส่ายทางโน้นทางนี้บ้าง แล้วไม่ต้องพูดออกมา

การตามรู้ก็จะทำให้ได้พักจิต ได้ทำจิตตานุปัสสนาไปด้วย

ในแต่ละนาที วินาที ของวัน เราทำได้ทุกรูปแบบค่ะด้วยการมีสติตามรู้

พอเข้านอน แม้เหนื่อย ก็ควรกำหนดสติรู้ลมหรือเวทนาก่อนนอน นอนรู้ก็ได้และหลับไปแบบนั้น

บางวันอาจต้องเป็นเช่นนั้น เพราะเราเดินทาง

ส่วนในวันอื่นๆที่ไม่ได้เดินทาง ก็ให้ปฏิบัติด้วยการนั่งให้มาก และถ้ารู้ตัวระหว่างวันด้วยก็ยิ่งดี

ถ้าเราชำนาญ จิตจะมีสติอยู่บ่อยๆเองตลอดวัน จิตจะคอยมีสติตามรู้บ่อยๆเองโดยอัตโนมัติ...🌷