← 🍃ธรรมมรรคา
063อ่าน ~6 นาที

ปฏิบัติธรรมแล้วรู้สึกจิตตก / life coaching

❓ ปุจฉา (คำถาม)
คนที่ปฏิบัติ จะรู้สึกเหมือนกันๆไหมคะ ว่า แค่ศีลพร่องไปหน่อยนึง (ไม่ถึงกับทะลุ) หรือคิดวนในทางไม่ดีนิดนึง พูดไม่ดีหน่อยนึง ก็รู้สึกคล้ายๆทรมานมากแล้ว รู้สึกว่า คุณภาพจิตตก (วัดจากพรหมวิหาร 4 - สติ - สมาธิ ปัญญา) และทำให้ที่เคยอยู่เย็นสบายกลับแย่ลงรวดเร็วมาก มันเห็นชัดในใจเรามากกว่าและรวดเร็วกว่าช่วงก่อนเรามาปฏิบัติเสียอีก
💡 วิสัชนา (คำตอบ)

A: เมื่อปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้อง

จิตคนเราจะเลื่อนชั้นของภูมิธรรม คือมีความสะอาดขึ้น บริสุทธิ์ขึ้นทีละระดับ


จิตจึงละเอียดอ่อนขึ้น

มีความใส่ใจมากขึ้น

ไม่หุนหันหยาบกระด้าง ไร้ความคิดอย่างที่เคย


จิตจะไวต่อกิเลสในใจมากขึ้น

เพราะตัวสติที่ทำหน้าที่ระลึกรู้ มีการพัฒนาขึ้นแล้วนั่นเอง

สติที่ไวขึ้นจะคอยเตือนเราให้รู้ตัวเร็วขึ้น


เราจึงเห็นได้เองว่าตนเองมีข้อบกพร่องมากมายไปหมด

จิตตนเองช่างมีความไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้

จิตช่างคิดไม่ดี คิดโกรธ คิดอยาก คิดชื่นชมตนเอง ฯลฯ


เวลาทำไม่ดี คิดไม่ดี พูดไม่ดี ก็จะละอาย

เพราะจิตที่สะอาดขึ้น อกุศลมันค่อยๆลดลง

กุศลจะเริ่มเบ่งบาน


เกิดหิริ โอตตัปปะมากขึ้น

เกิดเมตตา หรือพรหมวิหารทุกข้อมากขึ้น

เกิดกตัญญูกตเวทิตาต่อสิ่งมีคุณ ผู้มีคุณ มากขึ้น

เกิดคุณธรรม

หรือกุศลธรรมตัวอื่นๆ ที่เรียกว่าเจตสิกฝ่ายกุศลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

นี่คือเครื่องวัดถึงความพัฒนาในธรรมะของเราค่ะ


Q: ถ้าไปเรียนด้านจิตวิทยากับที่นี่ (Life University - www.lpt.co.th) เพื่อช่วยตัวเอง พ่อแม่พี่น้อง ญาติ และคนจำนวนมากที่อาจจะช่วยได้ -- จะยังอยู่ในเส้นทางสู่จุดหมายทางธรรมะไหมคะ


A: คงต้องดูรายละเอียดเพิ่มเติมค่ะ

เรื่อง coaching นี่ hot hit มานานในตะวันตก และลามมาสู่หลายประเทศทั่วโลก

มีผลในระดับความคิดชั้นต้นๆ ที่เป็น conscious level

คือให้ข้อคิดได้บ้าง แต่ไม่จารึกลึกซึ้งในจิต

และไม่คงทน หรือสามารถเปลี่ยนแปลงเราจากส่วนลึกได้

กิเลสยังคงอยู่

แต่อาจช่วยให้คนมีวิสัยทัศน์บางอย่างกว้างขึ้น ถ้าเป็นการ coaching ที่ทำเพื่อประโยชน์แก่คนอื่นจริงๆ ไม่มุ่งหาลูกค้า หรือมุ่งหารายได้ คือ มีเป้าหมายเพื่อความดีงามจริงๆ


บางแห่งพอใช้ได้บ้าง บางแห่งไม่ค่อยใช่เอาเลย

แต่ทุกแบบ เราต้องใช้วิจารณญาณที่กอปรด้วยธรรมะมาคัดสรรว่าจะนำอะไรมาใช้ได้บ้าง

ไม่เหมือนกับธรรมะ ที่ใช้ได้ทั้งหมด


พี่เคยไปพวกนี้ตั้งแต่ยังใช้ชีวิตในต่างแดน

เดี๋ยวนี้ก็เคยไปสังเกตการณ์บ้าง

แต่ไม่มีแบบไหนที่สามารถช่วยเราได้อย่างเห็นผลจริง เท่าการฝึกปัญญาระดับลึก ด้วยการฝึกสติ


ธรรมปฏิบัติ เท่านั้นที่เปลี่ยนเราจริงจัง

ถ้าปฏิบัติได้ถูกต้องแต่ไม่ต่อเนื่อง การเปลี่ยนแปลงอาจจะเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป


แต่ถ้าทำได้ถูกต้อง และหมั่นทำให้ต่อเนื่อง

ผลจะน่าอัศจรรย์ และไม่นานเกินรอ

การฝึกสติให้เกิดปัญญาญาณ เป็นเพียงวิธีเดียวที่เข้าไปลากเอาสิ่งที่ผิดปกติในจิตออกมาได้ในระดับรากเหง้า


Q: คำตอบ คือ ความต่อเนื่อง จริงๆ ด้วยค่ะ

A: ต้องปฏิบัติถูกต้องด้วยค่ะ อันนี้สำคัญที่สุด

ถ้าปฏิบัติไม่ถูก แต่มุ่งทำต่อเนื่องอย่างเดียว ก็จะกลายเป็นยิ่งต่อเนื่องอย่างผิดๆ

จะยิ่งลงลึกแบบผิดๆ

ผลกลับตรงข้าม

ไปเพิ่มโทสะ เพิ่มอัตตา

เพิ่มอกุศลทุกตัวได้เช่นกัน


Q: อ๋อ อันนี้ที่หนูห่วงพอดีเลยค่ะ


A: มีให้เห็นมากค่ะ

เกือบเป็นส่วนใหญ่ในวงการปฏิบัติธรรมทั้งหมดในโลกเลยค่ะ

คงเคยได้ยินคำพูดทำนองว่า คนโน้น คนนี้ไปปฏิบัติธรรมตั้งมากมาย ทำไมยังทำบาปแบบนี้แบบนั้นได้ ทำไมยังกล้าผิดศีล ทำไมความโกรธหนักกว่าเดิม ทำไมยิ่งจิตใจโหดร้ายขึ้น ทำไมตัวตนยิ่งสูงขึ้น ทำไมยัง…ฯลฯ


ความก้าวหน้าในธรรม วัดที่คุณธรรมความดีที่เพิ่มขึ้น

ความชั่วร้ายที่ลดลง

การเยือกเย็นปล่อยวางมากขึ้น

การไม่แบก ไม่ถือสาคนอื่นๆ เรื่องราวต่างๆ

เพราะตัวตนของเราเบาบางลงไปทุกที


ถ้ายิ่งปฏิบัติ ยิ่งร้อน

ยิ่งผยอง

ยิ่งหลงตน

อันนี้คือไม่ได้ธรรมะค่ะ

ได้แต่ จำนวน ชม.