อยากทราบว่า อาการ... เป็นอาการปกติของคนกลับจากเข้าอบรมหรือเปล่า
กลับมาบ้านมีเวทนาอึดอัด แน่นในใจ เป็นความหดหู่ หม่นหมอง เศร้าใจ กระทบแทบจะตลอดเวลา ทั้งๆที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีใครทำอะไรให้
จิตต้องอยู่กับลมหายใจเป็นปัจจุบันขณะ ยังไม่ทันได้เผลอคิด เวทนาก็มาเล่นงานแล้ว
ต้องกวาดความรู้สึก แล้วมาวางจิตให้เป็นอุเบกขาถึงจะหาย ช่วงกลับมาวัน 2 วันแรกทำแทบจะทุกเวลา จนต้องไปดูซีรี่ย์แต่กลับเบื่อหน่าย ไม่อยากดู
เลยกลับไปบริกรรมพุทโธ ดูลมหายใจเป็นอานาปานสติ แล้วเข้าฌาน 2-3 ให้นิ่งสงบหนีความอึดอัดใจที่มารบกวนตลอดเวลา
เห็นเรื่องราวต่างๆมีแต่ทุกข์ (ทั้งที่เมื่อก่อนคือความสุข) แน่นอึดอัดใจ
ความคิดปรุงก็น้อยลงเพราะเวทนาอึดอัดใจ แน่นใจเข้ามาแทน
อยากจะเช็คว่าเหล่านี้ คืออาการปกติของคนกลับจาก เข้าอบรมแนวทางท่านอาจารย์โกเอ็นก้ารึเปล่า
▪️A: ตอบพอสังเขปก่อนนะคะ
มีเวลากระชั้น
สภาวะทั้งหมดเป็นเพียงสังขารค่ะ ไม่ต้องไปแก้ไขอะไร และไม่ต้องไปพยายามทำให้มันหายไป
แค่ตามดูมันเป็นไปเฉยๆ แล้วยังไงมันก็จะหายไปหรือเปลี่ยนไปเองตามวาระของมัน
แต่ถ้าไปกังวล ไปยุ่ง ไปแก้ไขมัน จิตยิ่งไม่สงบ ก็ยิ่งเพิ่มความทุกข์
เพียงสงบใจ ทำใจชิลๆ รู้มัน ดูมันเฉยๆ ว่าใจเรามันก็เป็นเช่นนี้แหละ มีทุกข์มีสุข รูปแบบต่างๆ
การที่ทำใจสงบเย็น มีสติตามรู้เฉยๆ วางๆ ชิลๆ รู้มีนไปซื่อๆ นั่นแหละค่ะอุเบกขาของแท้
ใจพอเป็นอย่างนี้ได้จริงๆสักระยะ อาการไม่สบายต่างๆ ก็จะเบาบางลงไป
แต่ระวัง อย่าคอยดักเฝ้าว่า ทำอย่างนี้แล้วมันดีขึ้นไหมนะคะ เพราะ การดักเฝ้าดูคือความคาดหวัง คือความ ยังคงมีกิเลสอยู่ จิตจึงไม่ได้สงบอย่างแท้จริง
ถ้าจิตไม่สงบเย็นอย่างแท้จริง ไม่ปล่อยวางอย่างแท้จริง จิตนั้นก็ยังไม่มีอุเบกขาพอ
ถ้าไม่สงบเย็นปล่อยวางอย่างแท้จริงได้ อาการต่างๆก็ยังคงอยู่ หรืออาจรุนแรงขึ้น หรืออาจเปลี่ยนแปลงไปเป็นอาการอื่นๆที่แย่กว่าเดิม
ขอเสริมนะคะ ว่าต่อให้ร่างกายมีเวทนาที่ไม่ดีจำนวนมากมาย เกิดขึ้นที่ตรงนั้นบ้างตรงนี้บ้าง แต่ใจเป็นปกติสุข ความสงบเย็น ปล่อยวาง มีสติรับรู้และวาง ความทุกข์ก็ไม่เกิดค่ะ
เพราะความทุกข์ สุขอยู่ที่ใจ
13 มี.ค.68
รายชื่อหัวข้อทั้งหมด