ตักบาตรพระธุดงค์

A: พี่ให้ความเห็นคร่าวๆนะคะ ที่ถามมาพี่ถือว่าเป็นพวกอาหารนะคะ เพราะกล่าวถึงการใส่บาตร

หลักแรกต้องไม่ถวายพวกสิ่งที่ห้ามฉันในพระวินัยที่พระพุทธองค์ทรงบัญญัติไว้

เช่น สิ่งของที่นำมาถวายต้องเป็นของบริสุทธิ์

ต้องได้มาโดยชอบ

ต้องเป็นของไม่เบียดเบียนชีวิตสัตว์หรือคน (เช่นไม่ได้ขโมยมา ไม่ได้คร่าชีวิตสัตว์มาถวาย)

เนื้อสัตว์ต้องห้าม 10 ชนิด (ช้าง ม้า สุนัข งู สิงโต เสือโคร่ง เสือเหลือง เสือดาว หมี)

ธัญพืชมีเมล็ดที่งอกเป็นต้นได้

ถ้าเป็นเนื้อสัตว์ต้องสุกด้วยไฟ เป็น “ปวัตตมังสะ” ถวายได้ ปลาดิบ เนื้อดิบถวายไม่ได้ เป็นต้น

นอกนั้นควรพิจารณาสิ่งที่ถวายอื่นๆเพิ่มเติม

เช่น

ท่านเป็นพระธุดงค์ ไม่ควรถวายข้าวสาร อาหารแห้ง เนื้อสด ที่ต้อง cook

ของที่ถวายท่าน ควรเป็นของคุณภาพดี ประณีต

ไม่ถวายของปรุงทั้งไม่สุก ทั้งกึ่งสุกก็ไม่ควร เช่น ไข่ต้มแบบยางมะตูม ไข่ออนเซ็น ไข่ลวก

ไม่ควรถวายของดองเหล้า ของที่มีเหล้าผสม เช่น ข้าวหมัก ข้าวดองที่มีกลิ่นเหล้าผสม

บางรูปไม่รับสัตว์ที่ยังเห็นเป็นตัว หรือพวกเนื้อชิ้นใหญ่ๆ

พวกอาหารทะเลที่ต้องลวกเป็นอาหารเช่น หอย ปู เพราะสัตว์ต้องตายเมื่อลวกมาเป็นอาหาร

เรื่องจากพระป่าฉันมื้อเดียวในบาตร ใส่ทุกๆอย่างปนรวมในบาตร อาหารที่ถวายถ้าได้แกะก้างหรือกระดูกออกก่อนเพื่อให้ท่านฉันได้ง่ายย่อมดีกว่า

พวกหอย ปูดอง ปูเค็ม ปลาร้า เข้าข่ายดิบเช่นกัน

อาหารควรสะอาด ไม่เสี่ยงที่ทำให้ท่านป่วยได้

พวกผลไม้ ที่มีเมล็ดต้องทำให้เป็นกัปปิยะก่อน ปอก และเอาเมล็ดออกให้หมด

ของหวาน ของมัน ของที่แม้อร่อยแต่ที่ไม่ดีต่อสุขภาพคนเรา เราก็ระวังให้ท่านด้วย เพื่อให้ท่านอยู่เป็นที่พึ่งสืบต่อพระศาสนาไปนานๆอย่างแข็งแรง

ถ้าท่านธุดงค์ ให้ดูให้รอบคอบว่าไม่ถวายสิ่งที่เป็นภาระท่านในการแบกหาม

...สำหรับการปฏิบัติ แนวทางของท่านอาจารย์โกเอ็นก้าก็เว้นการกินเนื้อสัตว์สำหรับผู้เข้ากรรมฐานจริงจัง

การทานเนื้อสัตว์สำหรับผู้ที่กำลังอยู่ในช่วงเก็บตัวปฏิบัติจริงจังอย่างอุกฤษณ์มีผลต่อกระแสการปฏิบัติมาก เนื้อสัตว์ในร่างกาย จะทำให้หนักและเร่าร้อน ยิ่งสำหรับผู้ที่มีจิตละเอียดขณะปฏิบัติจะรู้สึกได้มาก

พระป่าหลายท่านเวลาท่านปลีกวิเวกไปปฏิบัติ ท่านยังถึงกับงดฉันด้วย (แต่เวลาปกติก็ฉันได้ทั่วไปเพื่อไม่ให้เป็นภาระเป็นผู้ฉันยากสำหรับญาติโยม)

ตอบเท่านี้พอเป็นแนวนะคะ