การทำบุญ
กุศลหรือบุญทั้งหลายย่อมสำเร็จที่ใจ...🌷
กุศลหรือบุญ จะสำเร็จ มีผลมีกำลังมากน้อย ขึ้นกับหลายสิ่ง เช่น
☁️ผู้ให้(ทายก)ที่ดีงาม
☁️ผู้รับ(ปฏิคาหก)ที่ดีงาม
☁️วัตถุที่นำมาทำบุญมีความบริสุทธิ์ หามาได้ด้วยความบริสุทธิ์
☁️ผู้ที่ทำบุญมีจิตเป็นกุศลทั้งสามกาล คือก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ
☁️การทำบุญนั้นได้ทำด้วยความมีจิตที่เป็นกุศลมาก เช่น มีกุศลเจตนาที่เข้มแข็ง หรือทำโดยใช้ความอุตสาหะพยายาม หรือทำด้วยการใช้ปัญญา หรือทำด้วยความปราณีต หรือทำมีจิตที่ประกอบด้วยกุศลอื่นๆ
☁️ฯลฯ อีกมาก...🌷
ดังนั้นถ้าเรื่องนี้ผู้รับหรือปฏิคาหกน่าสงสัย...
ส่วนเสียก็มีส่วนเดียวคือส่วนของผู้รับ
และก็เป็นส่วนที่เราไม่สามารถควบคุมหรือเปลี่ยนแปลงผู้อื่นได้ 🌷
แต่ส่วนอื่นๆฝั่งเราผู้เป็นผู้ให้ เราสามารถรักษาความสุขและบุญไว้ได้ (และนำมาฝึกจิตให้เกิดกุศลต่อเนื่องได้ด้วย) 🌷
☁️เช่น เราในฐานะผู้ให้นั้นบริสุทธิ์ดี
☁️เช่น วัตถุทานที่เราให้ไปบริสุทธิ์ดี
☁️เช่น เจตนาที่จะให้มีกำลังกุศลแรง
☁️ฯลฯ
เหล่านี้ บุญได้สำเร็จแล้วที่ใจของเรา...🌷
บุญในจิตขณะ(หรือกาล)ก่อนทำก็สำเร็จแล้ว...🌷
บุญขณะ(หรือกาล)กำลังทำก็สำเร็จแล้ว...🌷
แม้เมื่อทำแล้วเกิดมีความสงสัยหรือทราบภายหลังว่าปฏิคาหกนั้นไม่ใช่
เราก็ยังสามารถรักษาบุญและกุศลจิตในตัวเราเอาไว้ได้ในขณะ(หรือกาล)หลังทำแล้ว ด้วยการใช้ปัญญามนสิการให้เป็น
เราก็จะได้กุศลเต็มที่ของเราเช่นกัน...🌷
การมนสิการให้ดีๆ เช่น เราใส่ความเมตตาสงสารลงไปให้บุคคลที่กำลังทำผิดบาปด้วยความไม่รู้เหล่านั้น
พวกเขาย่อมกำลังชุ่มแช่อยู่ในกองทุกข์ในปัจจุบัน และจะต้องหมักหมมในทุกข์มากต่อไปในวันหน้าอยู่แล้วเพราะความไม่รู้นี้ พวกเขาจึงน่าเวทนาสงสารยิ่งนัก
เราไม่คิดร้ายนึกสาปแช่งเขา หรือในใจเราต้องการให้เขารับกรรม เขาก็ต้องมีกรรมเป็นของๆเขาอยู่แล้ว
เราอย่าไปสร้างอกุศลจิตในตัวเราไปด้วย ด้วยการไปเสียความรู้สึก และเกิดความคิดไม่ดีงามต่อเขาเหล่านั้น
ตรงกันข้ามให้เราอาศัยอกุศลกรรมตัวนี้เป็นโอกาสในการสร้างกุศลขึ้นมาแทน
เช่น
☁️เราอาจแผ่เมตตาให้เขาอย่างจริงใจ
☁️เราอาจอธิษฐานให้ทานของเราช่วยจรรโลงจิตพวกเขาให้มีปัญญาไม่ก่อกรรมอีก
☁️เราอาจมนสิการว่าเราได้สงเคราะห์ผู้ที่ตกต่ำกว่าเรา
☁️เราอาจมนสิการการฝึกจิตให้เป็นอภัยทาน
ฯลฯ
สรุป เราสามารถโยนิโสมนสิการให้ตัวเราเป็นสุขกับบุญของเราได้
ใครก็เอาความสุขจากบุญของเราไปไม่ได้
แม้ใครจะโกงเรา เขาก็เอาไปแต่ทรัพย์ภายนอก ในใจเราควรจะมีแต่สูงขึ้นเสมอ
เขาคนไหนก็ไม่สามารถดึงเราลงต่ำได้
เว้นแต่เราจะลากตัวเองลงต่ำเสียเอง
เราทุกคนสามารถใช้ทุกสถานการณ์สร้างบุญและความสุขในจิตใจได้เสมอ...
แถมท้าย: โลกปัจจุบันที่มีสื่อกว้างไกล การหลอกลวงก็มีกลอุบายแยบคายและขยายกว้างขึ้น
เราทุกคนพึงอาศัยเหตุการณ์ต่างๆเหล่านี้ช่วยกันระมัดระวังช่วยกันตรวจสอบให้ละเอียดรอบคอบมากขึ้น ทั้งเป็นการป้องกันตนเอง ป้องกันคนอื่น และป้องกันไม่ให้ผู้ที่คิดร้ายประกอบอกุศลกรรมได้สำเร็จด้วย เท่ากับสงเคราะห์ไม่ให้เขาทำบาปสำเร็จลงได้ด้วย.