ทำไมเราจึงไม่ควรโกรธเมื่อถูกกระทบกระทั่ง

A: ถ้าไม่มีพื้นฐานทางธรรมะเลยมีหลายแบบ

ถ้าเป็นคนที่มีสัมมาทิฏฐิ คือ เชื่อบุญบาป ดีชั่ว กฏกรรม ชาติภพ ก็อธิบายลึกหน่อยได้ ในแง่ความเป็นเหตุเป็นผลของสิ่งต่างๆ

ด้านกรรม

เมื่อมีแรงตก ย่อมมีแรงสะท้อน

แต่ถ้าเป็นคนที่ไม่เชื่อเรื่องบุญบาป เวรกรรม ชาตินี้ ชาติหน้า เลย เป็นมิจฉาทิฏฐิที่หยั่งรากลึก เป็นนิยตมิจฉาทิฏฐิ

การอธิบายด้วยหลักผิดชอบชั่วดีคงไม่โดนค่ะ ช่วยยาก

อาจลองเอาจุดที่เขาสนใจให้ค่ามากที่สุด คือ ตัวเขาเอง ขึ้นมาตั้งในการอธิบาย

อย่างไรก็ดี คนเราสร้างมาไม่เหมือนกัน สั่งสมปัญญามาก็ไม่เท่ากัน บารมีก็ไม่เท่ากัน

คนส่วนใหญ่ของโลก อยู่กับสมมติ เห็นสมมติว่าเป็นความจริงแท้ ย่อมใช้ชีวิตไปตามความเห็นในโลกสมมตินั้น เป็นความเห็นผิดที่ตนไม่รู้ตัว

เมื่อจิตมีมิจฉาทิฏฐิเป็นฐานแล้ว ย่อมยากที่จะเข้าใจความจริงของโลก ความไม่จีรังของสรรพสิ่ง ย่อมไม่เชื่อในกรรม ในผลของกรรม ในภนี้ภพหน้า ในความดีงามขั้นต่างๆ จนถึงขั้นสูงสุด

ยังต้องเวียนเกิดเวียนตายต่อไปอีกนานเป็นกัปป์เป็นกัลป์ม่มีที่สุด

แม้พระพุทธเจ้าจะเสด็จลงมาอีกกี่องค์ มาแสดงทางแห่งการพ้นทุกข์ ก็ไม่สามารถช่วยเขาเหล่านี้ได้