ปลวกขึ้นบ้าน ไม่อยากผิดศีล
A: การเซ็นสัญญาฉีดยาฆ่าปลวกนั้น
ถ้าเซ็นสัญญานั้นด้วยจิตคิดจะฆ่าเขา เรามี ‘เจตนา’ จะฆ่าเขา จิตย่อมเกิดบาปค่ะ บาปเกิดแล้วที่จิต ณ ตอนนี้ ยังเป็นเพียงบาปที่จิต
แต่ยังไม่ผิดศีลข้อ 1 เพราะยังไม่ครบองค์ปานาติบาต ถ้าเขายังไม่ได้มาฉีดยาฆ่า และปลวกยังไม่ได้ตายลงเพราะความพยายามฆ่านั้น
🍃ขอให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ องค์ของปานาติบาตนิดนะคะ
ปานาติบาตจะครบองค์และถือว่าล่วงศีล ต่อเมื่อกระทำครบองค์ตามนี้เท่านั้นค่ะ
องค์ของปาณาติบาตนั้น มี ๕ อย่าง คือ
๑. สัตว์มีชีวิต (ปาโณ)
๒. รู้ว่าสัตว์มีชีวิต (ปาณสัญญิตา)
๓. มีจิตคิดฆ่า (วธกจิตตัง)
๔. มีความพยายาม (อุปักกโม)
๕. สัตว์ตายด้วยความพยายามนั้น (เตนมรณัง)🍃
ดังนั้น ตอนนี้ ถ้าเขายังไม่ได้มาฉีดยา เรายังไม่ถึงขั้นล่วงศีลค่ะ
ขอแนะนำเพิ่มเติมนะคะ
ก่อนที่เขาจะมาฉีดยา ขอให้ลองทำดังนี้
1. ตั้งเจตนาใหม่ ไม่ให้เป็นเจตนาจะ”ฆ่า” เพื่อให้ไม่มีบาปในใจ
ให้มีเจตนาไล่ให้เขาออกจากที่ ที่เขาจะทำลายข้าวของๆเรา
โดยตั้งจิตด้วยกรุณาว่าไม่ปรารถนาให้เขามีบาป ด้วยการเบียดเบียนเราผู้เป็นสัตว์ในภพภูมิที่สูงกว่าเขา
(เราต้องเป็นมีศีล มีสัจจ์ มีธรรมะ ด้วย
เพราะยิ่งเราสูง เขาเบียดเบียนของสูงเขาจะยิ่งทุกข์เพราะกรรมในวันหน้า)
เราจึงยิ่งเกิดกรุณาต่อเขา ไม่ให้เขาบาปขึ้น
2. เมื่อตั้งเจตนาใหม่ในใจแล้ว
จากนั้นให้บริหารวิธีการแบบนี้ค่ะ ให้พยายามหาแหล่งเขา แล้วเก็บกวาดเขาออกไปทิ้งในที่ไกลๆ พยายามทำให้สะอาดที่สุด ขูดรังเขาออกจากในบ้านด้วย จากนั้นฉีดจุดที่ไม่มีเขาแล้ว เพราะถ้าฉีดกัน เขาจะไม่มาอีก
ถ้าเป็นบริเวณดินรอบๆตัวบ้าน อาจผสมน้ำเกลือราดรอบๆในส่วนที่ติดกับผนังบ้าน ก่อนราดให้สำรวจ (เท่าที่ทำได้) ว่าไม่มีรังเขานะคะ เมื่อราดน้ำเกลือแล้ว เขาจะถอยออกไปอยู่ไกลๆ
การกระทำเหล่านี้ เราเหนื่อยมากหน่อย แต่เป็นกุศลทุกหยดของจิตที่ตั้งใจให้ชีวิตเขาปลอดภัยค่ะ
3. นอกจากนั้น ก็ให้ “สื่อ” กับเขาค่ะ
คุยไล่เขาด้วยจิตที่นิ่งสงบ ด้วยใจที่มีพลัง ด้วยใจบริสุทธิ์เท่านั้น
ใจต้อง นิ่ง เย็น ลึก มาก ถึงจะสื่อถึงสัตว์ที่ไม่มีจิตซับซ้อนเหล่านี้ได้
เดรัจฉานนั้นชุ่มแช่อยู่ในโมหะทั้งชีวิต
เขาไม่มีปัญญาใดๆเลย เราจึงต้องใช้พลัง ’ความกรุณา’ ที่สูงมากเท่านั้น ที่จะสื่อทะลุถึงเขาได้บ้าง
ให้ใช้จิตสื่อถึงเขาว่า ให้เขาย้ายถิ่นฐานออกไป เพราะตรงที่เขาอยู่นั้นเรากำลังจะรดน้ำเกลือในวันนั้นวันนี้
และสื่อถึงเขาว่าจะฉีดยาพิษในวันนั้นวันนี้ ส่งจิตสื่อให้เขาหนีไปให้ไกล และสื่อขอให้เขาอย่าให้เราต้องมามีกรรมมีเวรกับเขาด้วยการฆ่าเขาเลย
และทำนองเดียวกัน เขาก็จงอย่ามีกรรมกับเราด้วยการเบียดเบียนเราและทรัพพย์สินเราเลย
ขอเราและเขาจงอย่าได้มีเวรมีกรรมต่อกันเลย
4. จากนั้นเมื่อเราสบายใจขึ้นว่าเราได้ทำอย่างที่สุดแล้ว
จิตเราก็มีกุศลแล้ว ไม่มีบาปในจิตแล้ว ความพยายามต่างๆก็ได้ทำแล้ว เราก็สามารถให้คนฉีดปลวกมาฉีดตรงที่เรากวาดเขาออกไปแล้วได้ค่ะ