ต้องเลือกระหว่างอาชีพกับความเสี่ยงในการผิดศีล

A. สำหรับผู้ที่ปฏิบัติวิปัสสนาเพื่อการหลุดพ้นจากทุกข์ การเกี่ยวข้องกับสุรายาเสพติดเป็นสิ่งที่ต้องเลี่ยงอย่างยิ่ง

การเสพสิ่งมึนเมาทุกชนิดย่อมทำให้สติ สัมปชัญญะคงอยู่ไม่ได้ เป็นกรรมฝ่ายอกุศลที่อยู่ตรงข้ามกับการฝึกสติโดยตรง

ผู้ที่เคยเสพสุราและยาเสพติดมามาก เมื่อเวลามาปฎิบัติธรรมจะมีผลเสียการปฎิบัติธรรมค่อนข้างมาก แม้จะต่างกันไปแล้วแต่บุคคล แต่ก็มีผลเสียทุกกรณี

สิ่งมึนเมา ทำลายปัญญา ทำลายสมาธิ ทำลายสติ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญในการปฏิบัติธรรม

ถ้ายิ่งสั่งสมความมึนเมาไว้ในจิตไว้มาอย่างต่อเนื่องช้านาน ผลที่เรื้อรังค้างคาอยู่ในจิตก็มากด้วยเช่นกัน

ความก้าวหน้าในธรรมปฏิบัติจึงยากกว่าผู้ที่ไม่เคยเสพ

สำหรับบางท่านชาตินี้ทั้งชาติอาจไม่มีคุณสมบัติที่จะพัฒนาธรรมะขั้นสูงในตนได้ด้วยซ้ำ อันนี้ขึ้นอยู่กับหลายเหตุปัจจัย

การสนับสนุนให้ผู้อื่นเสพด้วยการค้าสิ่งมึนเมา เท่ากับเป็นการสนับสนุนให้ผู้อื่นขาดสติ ขาดสมาธิ ขาดปัญญา

ยิ่งถ้าสนับสนุนแล้วตนยังได้กำไรจากการค้านั้น ก็ยิ่งมีผลเสียหายมากขึ้น

Q. ทางเลือกควรจะทำตามครอบครัวเพราะเป็นรายได้ของส่วนรวม หรือจะเลือกทำตามความรู้สึกของตนดี

A. คนเราทุกคนต้องพบกับทางเลือกในชีวิตเสมอๆ

เมื่อต้องเลือกเราต้องดูว่าเราให้น้ำหนักกับสิ่งใดมากกว่ากัน เช่น

- บางคน เพื่อรายได้เลี้ยงชีพ สามารถทำปานาติบาต รับจ้างฆ่าสัตว์ได้

- บางคน ยินดีสละทรัพย์ เพื่อรักษาชีวิตสัตว์ รักษาศีลของตน

- บางคน แม้ชีวิตตนก็ยอมสละ แต่จะไม่ยอมให้ศีลด่างพร้อยแม้เพียงธุลี

อันนี้ขึ้นกับธรรมะในแต่ละคนว่าระดับไหน กล้ายอมแลกได้ด้วยอะไร

Q. แล้วถ้านำรายได้ที่ได้จากการขายสุรา ไปบริจาคทำบุญจะช่วยไหม

A. อันนี้เป็นคนละเรื่องกัน

บุญส่วนบุญ

บาปส่วนบาป

ในกรณีนี้ การไปบริจาคทำบุญก็ย่อมได้ผลของบุญตามเนื้อผ้า ผลบุญจากการบริจาคนั้นตามอานิสงส์โดยตรง

อานิสงส์ของการทำบุญทำให้ไม่ยากไร้ไม่ขาดแคลน เป็นต้น

ในส่วนของบาปเกี่ยวกับของมึนเมา ผลของอกุศลกรรมด้านนี้ เกี่ยวข้องกับสภาพจิตโดยตรง คือเกี่ยวข้องกับความไม่มีปัญญา ความโง่เขลา ความไร้สติ ความมึนเมาคล้ายคนปัญญาอ่อน เป็นต้น

ดังนั้น จึงหักกลบลบกันไม่ได้

Q. ทางแก้ไขมีไหมคะ

A. กุศลที่ยืนอยู่ตรงข้ามกับบาปข้อเสพสิ่งมึนเมา คือการฝึกสติ ฝึกวิปัสสนา

ถ้าเคยเกี่ยวข้องกับการเสพ หรือการขายสิ่งมึนเมา แต่ปัจจุบันนี้เลิกหมดแล้ว การปฏิบัติวิปัสสนามากๆจะค่อยๆช่วยเหลือ แก้ไขบาปข้อนี้เป็นลำดับไป

แต่ผู้ปฏิบัติวิปัสสนาที่เคยเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ จะต้องยอมรับด้วยว่า ตนจะต้องได้รับผลของกรรมที่เคยเกี่ยวข้องกับศีลข้อนี้ไประยะหนึ่งก่อน การปฏิบัติมักจะมีอุปสรรคหรือไม่ก้าวหน้า หรือเข้าใจผิดพลาด

ส่วนระยะเวลาที่ต้องชดใช้กรรมข้อนี้จะนานมากน้อย ขึ้นกับเหตุปัจจัยเก่าที่ทำมา และการสร้างเหตุปัจจัยใหม่ของบุคคลนั้น

เมื่อผลของกรรมด้านนี้เจือจางลง หรือหมดสิ้นไป บุคคลนั้นก็จะสามารถจะได้รับผลดีจากการปฏิบัติได้...🌷