ทุกข์สุขทางโลก ไม่มีสาระ จงเลือกใช้อย่างมีประโยชน์
ยิ่งเราลึกซึ้งในธรรมปฏิบัติมากขึ้น
ความมีสาระที่แท้ของเราจะมากขึ้น
เราไม่วนเวียนทุกข์ใจ กับชีวิตทางโลกเท่าเดิม
ทุกข์สุขทางโลก ไม่มีแก่นสารสาระที่แท้จริง
มีแต่การเบียดเบียนจิตใจให้ไม่ผ่องใส
ถ้าเราใช้ทุกข์สุขของชีวิตให้เป็น
ให้มันเป็นแค่เครื่องมือฝึกปรือวิทยายุทธของเราเท่านั้น
ไม่ต้องไป in ไป drama กับมันมาก
เพราะมันไม่มีสาระที่แท้จริงสักนิดเดียว
นิดเดียวก็ไม่มี
เพราะมันไม่เที่ยงเลยสักอย่าง
มันพัดผ่านมา แล้วมันก็พัดผ่านไป
จะมัวนั่งจับลมที่พัดมาพัดไปก็เหนื่อยเท่านั้น มันไม่ได้เป็นตัวเป็นตนให้จับ
ให้เราใช้มัน ก่อบุญ ก่อกุศล ก่อปัญญา
อย่าให้มันใช้เรา ก่อบาป ก่อโทษ ก่อเวร
ใช้มันมาเพิ่มอุเบกขาจิต เมตตาจิต กรุณาจิตในตัวเรา
อย่าให้มันใช้เรา มาเพิ่มโทสะ เพิ่มความหวงแหน ความยึดติด
ถ้าค่อยๆทำเช่นนี้ได้ ชีวิตจะค่อยๆสุขขึ้น
ชีวิตจะปลดออกจากความพัวพันของตัวทุกข์อย่างแท้จริง