เหตุปัจจัยในการเลือกเข้าปฏิบัติหรือเป็นธรรมบริกร
จะมีสัดส่วนที่เหมาะสม หรือให้ประโยชน์สูงสุดมั้ยคะ ว่าจำนวนครั้งควรเป็นสัดส่วนเท่าใดในการเข้าปฏิบัติต่อการรับใช้ธรรมะ
สัดส่วนที่เหมาะสมขึ้นกับเหตุปัจจัยของแต่ละคนเลยค่ะ
แต่ถ้าเพิ่งมีเรื่องที่ไม่ค่อยถูกธรรมะ
หรือมีศีลด่างพร้อย
มีเรื่องเสียใจ เรื่องกังวลใจ มีความสูญเสีย มีการทะเลาะเบาะแว้ง ก่อนมาเข้าคอร์ส
สรุปง่ายๆคือเรื่องที่จิตยังไม่ settle จากอารมณ์ที่เร่าร้อนปั่นป่วน ทั้งทางโทสะ ราคะ โมหะ
แบบนี้ควร sit ค่ะ ไม่ควร serve
การเป็นธรรมบริกร ถ้าจิตใจไม่สงบพอ จะขัดแย้งกับคนอื่นขณะทำงาน
หรือไปหงุดหงิด หรือไร้เมตตาต่อผู้มาปฏิบัติ
จะทำให้บรรยากาศธรรมะเสียหาย
ย่อมจะเกิดบาปไม่น้อย
เพราะแทนที่จะเกื้อกูลผู้ปฏิบัติให้พัฒนาธรรมะในตน
กลับไปทำร้ายเขาค่ะ
บุญก็ไม่เกิด
บาปกลับเกิดบาน
การทำบาป หรือก่ออกุศลใดๆในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่มีคนปฏิบัติธรรม
โดยเฉพาะในศูนย์ที่ค่อนข้างบริสุทธิ์
เป็นการทำให้ธรรมะของผู้คนเสียหาย
บาปมีผลร้ายแรง
และมีผลต่อความก้าวหน้าในการปฏิบัติต่อไปของเราค่ะ
ใจเราก็จะเสียหายในวันหน้าด้วย
ทั้งนี้รวมถึงการรับใช้ธรรมะทุกประเภท
ตั้งแต่เป็นธรรมบริกร เป็นคนนั่งบนธรรมาสน์ หรือรับใช้ในครัว
ส่วนที่ถามว่าอย่างไรจะเป็นประโยชน์สูงสุด
อันนี้อยู่ที่จิตของเราทุกๆขณะที่ตื่นอยู่ค่ะ
ว่ารักษาให้เป็นกุศลอยู่ได้หรือไม่
สามารถทำกิจต่างๆด้วยจิตเป็นกุศล มีความเบิกบานอยู่หรือไม่