คนพุทธเชื่อเรื่องบาปแต่กำเนิดเหมือนคนคริสต์ไหม

A: เราเกิดมาเต็มไปด้วยกิเลสที่เราก่อเก็บเป็นนิสัย สะสมมามากมายในอดีต และเราก็ทำกรรมมามากมายที่สั่งสมเป็นวิบากดี เลว ต่างๆให้เรามีชีวิตแบบที่เรามี เราเป็นในชาตินี้

ถ้าจะเทียบกับบาปกำเนิดของคริสต์

กิเลสทางพุทธ ก็คือตัวบาป

และเพราะกิเลสนี่เอง ที่ทำให้เราทำบาป ทำกรรมชั่วร้ายต่างๆ

ส่วนผลของการทำบาป ทำกรรม ก่อเวรต่างๆ ก็เป็นวิบากกรรมที่ส่งผลร้ายๆให้เราในชาตินี้

พุทธ มีสามตัวที่เกี่ยวข้องกับ บาป (และบุญ) คือ กิเลส กรรม วิบาก

🍂🍂กิเลส คือความเป็นบาปในใจ เป็นบาปอย่างเดียว มีรากมาจาก ความราคะ โทสะ โมหะ

🍂🍂กรรม(ฝ่ายชั่ว) คือการทำบาปต่างๆ คือการผิดศีล การเบียดเบียนผู้อื่น

🍂🍂วิบาก(ฝ่ายชั่ว) คือผลของการทำกรรมชั่วต่างๆ ส่งผลให้เราเกิดมาเป็นอะไรต่อมิอะไรที่ไม่ดี เช่น เป็นคนพิการ คนปัญญาอ่อน คนไม่งาม หรือเกิดเป็นสัตว์ ฯลฯ

ทางคริสต์ มองว่าเรามีบาปกำเนิดตั้งแต่เริ่มต้นชีวิต เชื่อกันว่าบาปเริ่มต้นนั้นเกิดเพราะ Adam & Eve ที่เป็นมนุษย์คู่แรก ที่พระเจ้าสร้างมา ที่ทำบาปด้วยการขโมยกินแอปเปิ้ล

ทางพุทธ ไม่ใส่ใจว่ามนุษย์เกิดมาครั้งแรกอย่างไร เพราะเป็นความคิดความเชื่อที่ทำให้ใจฟุ้งซ่าน ไม่มีประโยชน์ต่อการทำตนให้ดีงาม ต่อการสร้างบารมีให้พ้นจากความทุกข์ในชีวิต การขบคิดเท่าไหร่เรื่องนี้เท่าไหร่ ก็ไม่มีคำตอบ เหมือนไก่หรือไข่เกิดก่อน ใจที่มัวแต่ไปคิดเรื่องเหล่านี้ย่อมฟุ้งไปหาสาระไม่ได้

สรรพสิ่งต่างๆ ทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต ล้วนเกิดมาและเสื่อมสลายไปตามกระแสเหตุและผลตามธรรมชาติ

เมื่อมีเหตุ จึงมีผลได้

ดังนั้นไม่อาจกล่าวได้ว่ามีผู้สร้างที่แท้จริง แต่เพราะมีเหตุต่างๆ จึงมีผลต่างๆ

แม้ผู้สร้างเองต่างๆ เช่น พระเจ้า ก็เป็นผลของเหตุ ก็ต้องมีสิ่งที่เป็นเหตุที่สร้างพระเจ้าผู้สร้างนี้ขึ้นมา

ส่วนพระเยซู ผู้เป็นส่วนหนึ่งของพระเจ้า ลงมาไถ่บาปให้มนุษย์ เพราะมนุษย์มีบาปกำเนิดมาจาก Adam & Eve

การที่พระเยซูถูกตรึงกางเขน เป็นการเสียสละชีวิตตน เพื่อไถ่บาปมนุษย์

แต่ถ้าพิจารณาให้ดีนั้น แม้พระเยซูที่ต้องตายไป ก็ไม่ได้ทำให้มนุษย์พ้นจากบาปในใจแม้แต่น้อย

คนที่ต้องการฆ่าพระเยซูก็ยังคงมีบาปเต็มหัวใจ ประชาชนรอบตัวที่ชุมนุมดูการตรึงกางเขนก็มีบาปดังเดิม สาวกพระเยซูเองก็ยังคงมีบาป

ผู้คนทั้งหลายในทุกหย่อมหญ้าก็ยังคงมีบาปดังเดิม มีกิเลสครบถ้วน ไม่มีกิเลสใครลดลงเลยแม้แต่น้อย แม้พระเยซูจะเสียสละชีวิตไป

แต่การสอนให้คนทำดี มีความรักต่อกัน ไม่ทำร้ายกันนั้น (เช่น คำสอนในบัญญัติต่างๆ เป็นต้น) มีผลช่วยให้คนที่นับถือศาสนานี้ทำความดีได้ รู้จักแบ่งปัน รู้จักรักเมตตากัน ด้วยความต้องการไปสวรรค์

ตัวพระเยซูเอง ถ้ามองจากพุทธ คือผู้มาสร้างบารมีที่น่าเคารพที่สุดคนหนึ่ง การยอมตายเพื่อรักษาความดี ถ้าจิตขณะนั้นไม่มีความหวาดหวั่น มีการให้อภัย เสียสละ และมีความเต็มใจทำเพื่อความสุข ความพ้นทุกข์ของผู้อื่น เป็นการสร้างบารมีขั้นปรมัตถบารมี