ปฏิบัติมาหลายปีโดนกล่าวหาว่าหายใจทิ้ง
บางท่านบอกว่านั่งหลับตาภาวนาหายใจทิ้งนั่งเป็นหลายปีก็ไม่ได้อะไรขอท่านอาจารย์เมตตาให้ปัญญาด้วยค่ะ
A: การฝึกจิตต้องทำอย่างต่อเนื่อง และต้องทำอย่างถูกต้อง
จิตจึงจะค่อยๆถูกขัดเกลาให้เบาลง มีสติขึ้น สงบเย็นขึ้น และสุขขึ้น
เราทุกคนล้วนสะสมปลูกฝังนิสัยไม่ดีในรูปแบบต่างๆมาช้านานหลายภพชาติ และนี่คือสาเหตุแห่งความทุกข์
แทบทุกลมหายใจของเรา
สิ่งที่สั่งสมมานานย่อมต้องใช้กาลเวลาและความพากเพียรที่จะขจัดมันไปหรือเปลี่ยนแปลงมัน
อันนี้เป็นธรรมดา
การปฏิบัติสำหรับบางคนอาจต้องใช้เวลานานกว่าจะขัดเกลาอุปนิสัยบางอย่างได้สำเร็จ
บางคนอาจต้องใช้ความพากเพียรอย่างเอกอุ
บางคนที่ปฏิบัติได้ถูกต้องจับหลักการได้แม่นยำก็อาจไปได้เร็วกว่า
บางคนปฎิบัติธรรมด้วยน้ำตานองหน้า
บางคนปฎิบัติธรรมอย่างสบายๆเพราะกุศลและกรรมบางอย่างหรือมีพื้นบารมีด้านนี้มาหลายชาติ
ไม่ว่าจะอย่างไรความพากเพียรและการสร้างกุศลกรรมหลายๆอย่างไปพร้อมๆกับการปฎิบัติธรรมย่อมเข้ามาช่วยเหลือเกื้อกูลให้เราประสบความสำเร็จเร็วขึ้น
อย่าพึ่งท้อแท้ว่าทำไมเราถึงยังไม่ดีขึ้น
และอย่าไปคาดหวังว่าเราจะต้องดีขึ้นอย่างรวดเร็ว
ขอให้อย่าหยุดปฏิบัติและพากเพียรต่อไปโดยไม่หวังผล
ที่สำคัญจะต้องปฏิบัติอย่างถูกต้อง
ความถูกต้องและการต่อเนื่องจึงจะทำให้เรามีกำลังพัฒนาความเข้มแข็งของจิต
จิตเราที่อ่อนแอไปด้วยกิเลสไม่สามารถที่จะเติบโตขึ้นมาได้ถ้าเราย่อหย่อนหรือท้อแท้
ในขณะนี้เมื่อเราเผชิญผัสสะจากภายนอก เมื่อต้องคลุกคลีอยู่กับโลก แน่นอนเราย่อมมีพลาดพลั้ง
แต่การที่เราระลึกรู้ตามหลังความผิดพลาดนั้น
และตั้งใจใหม่แสดงให้เห็นว่าสติของเราดีขึ้น
กุศลธรรมในจิตเราดีขึ้น
ธรรมะในตัวเราพัฒนาขึ้น
อย่างนี้แสดงว่าอย่างน้อยเราปฏิบัติให้ถูกต้อง
เราจึงเห็นความผิดพลาดและไม่ดีของตนเองและรู้สึกสำนึกผิดอยากแก้ไข
ได้ถูกต้อง สะกดผิดค่ะ
ถ้าเราเริ่มมองเข้ามาในตัวเองเสมอ
มองความผิดพลาดของตนเองเห็น
และเริ่มหยุดเพ่งโทษความผิดพลาดของผู้อื่น
แต่รู้สึกเห็นอกเห็นใจผู้อื่นได้จากใจจริง
ตัวนี้ก็จะวัดได้ว่าเรามีพัฒนาการในธรรมะแล้ว
ดังนั้นขออย่าพึ่งท้อแท้
ขอให้หมั่นพากเพียรต่อไป
และขอให้ยอมรับว่าเราต้องล้มลุกคลุกคลานไปก่อนจนกว่าเราจะไปถึงความหลุดพ้นอย่างสิ้นเชิง
อย่าหวั่นเกรงระยะเวลาที่ต้องฝึกฝนตน
เพราะมันคุ้มค่าเหลือเกิน
สุขอันใดที่จะเทียบเท่าความสุขจากการพ้นไปของกิเลสนั้นไม่มีเลย
ส่วนที่ท่านว่าหลับตาทิ้งลมหายใจนั้นคือการหลับตาหายใจโดยไม่มีสติค่ะ
ถ้าเรามีสติทุกครั้งรับรู้ลมหายใจไม่ว่าจะหลับตาหรือลืมตาอยู่เราไม่ได้หายใจทิ้งค่ะ