นั่ง1ชั่วโมงง่วง นั่ง20นาทีไม่ง่วง ควรนั่งแบบไหน
ตอนนี้ผมเริ่มนั่งเช้าและเย็น(ค่ำ) พยายามทำครั้งละ 1 ชม.(มีตกหล่นบ้างพอสมควร)
พบว่าการนั่งครั้งละ 1 ชั่วโมงจะรู้สึกว่านาน ที่สำคัญคือ มักจะ ”ง่วงและมีอาการสัปหงก” ซึ่งทำให้ขัดขวางความก้าวหน้าในการปฏิบัติ
แต่ถ้านั่งในเวลาที่สั้นกว่า เช่น 20 นาที จะจดจ่อการปฏิบัติได้ดีกว่า ที่สำคัญคือ มีอาการง่วง/สัปหงกน้อยมาก หรืออาจไม่สัปหงกเลย
จึงขอเรียนถามท่านที่ฝึกมาก่อนว่า
ผมควรฝึกต่ออย่างไรครับ ระหว่าง
ข้อ1.นั่ง 1 ชม.ต่อไป เดี๋ยวอาการง่วงจะค่อยๆดีขึ้นเอง
หรือ
ข้อ2.นั่ง 20 นาที หรือ 30 นาทีไปก่อน (เลือกแบบที่ไม่ง่วงมาก) แล้วค่อยๆปรับเวลาขึ้นไปจนถึง 1 ชม. เพื่อให้การฝึกในแต่ละครั้งถูกตามขั้นตอนและมีประสิทธิภาพ (ไม่เสียเวลากับการนั่งสัปหงก)
ปล.จริงๆมีอาการปวดบ่า/คอด้วยครับ น่าจะมาจากการนั่งเกร็งบ่า/คอโดยไม่รู้ตัว เดี๋ยวจะค่อยๆจัดท่าที่หลังและคอตรง แต่ผ่อนคลายนะครับ
ขอบพระคุณล่วงหน้าสำหรับทุกๆความเห็นครับ
และหวังว่าข้อความนี้จะไม่สร้างปัญหา/ความรำคาญนะครับ
ปกติของการปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็นในคอร์สหรือเวลาไหนๆ ย่อมมีอุปสรรคของการปฏิบัติค่ะ เป็นกิเลสที่เกิดกับผู้ปฏิบัติเอง ที่มาเป็นอุปสรรค
กิเลสประเภทนี้ เป็นกิเลสระดับกลาง (ปริยุฏฐานกิเลส) คือ เป็นกิเลสที่กลุ้มรุมจิตใจ เช่น นิวรณธรรมต่างๆ มี 5 ประการ (ยังไม่ถึงกับล่วงศีล หรือล่วงทุจริตกรรมออกมาทาง กาย วาจา)
ความง่วง อาการสัปหงก เป็นหนึ่งในนิวรณ์ หรือกิเลสระดับกลางนี้ค่ะ ความฟุ้งซ่าน ก็เป็นกิเลสอีกตัวหนึ่งในนิวรณ์
ดังนั้น ไม่ว่าจะนั่ง 1 ชม. นั่งครึ่ง ชม. หรือนั่ง 10 นาที แม้ 5 นาที ก็สามารถเกิดเหล่านี้กิเลสเหล่านี้ได้ทั้งนั้น ขึ้นกับเหตุปัจจัยต่างๆ เช่น เพิ่งทานอาหารอิ่มก่อนนั่ง อดนอนติดๆกันหลายคืน ทำงานเหนื่อยทั้งวัน หรือสุขภาพไม่สมบูรณ์ ฯลฯ ล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้น
ดังนั้นความง่วง ไม่ได้ขึ้นกับเวลา ว่านั่งนานหรือสั้น ถ้ากิเลสจะมา มันก็มาของมันอยู่ดี
ในฐานะผู้ปฏิบัติ เท่ากับเราเป็นนักรบผู้ออกศึก จึงต้องคอยสู้รบกับศัตรูคือกิเลสทั้งหลายอย่างต่อเนื่อง
เราก็ต้องพากเพียรขจัดศัตรูเหล่านี้อย่างชาญฉลาด เพื่อให้ได้ชัยชนะมา
การได้ชัย คือได้ความต่อเนื่องของการปฏิบัติโดยไม่เพลี่ยงพล้ำ ไม่สูญเสียเวลา ไม่เสียธรรมะ และไม่ขาดสติ หลุดไปให้กับกิเลสเหล่านี้ โดยต้องประคองจิตไว้ให้ได้มากที่สุด
การตั้งจิตว่าจะนั่งระยะนานเท่าใด เช่น ตั้งใจว่า 1 ชม. ก็ควรนั่งให้ได้ตามนั้น และหมั่นต่อสู้กับข้าศึกให้ได้ชัยให้นานที่สุดในชั่วโมงนั้น
ผลที่เกิดขึ้นเมื่อนั่งได้ตามนั้นคือ คือ จิตใจของเราจะพัฒนาขึ้น เข้มแข็งขึ้น อาวุธเราแกร่งกล้าขึ้น กิเลสหรือข้าศึกก็จะค่อยๆอ่อนกำลังลง ลดจำนวนลง
และเรายังได้สร้างทั้งสัจจะบารมี และอธิษฐานบารมี ด้วยการที่เรานั่งได้ครบถ้วนตามที่จิตตั้งเจตนา
เอาคำตอบเท่านี้พอเป็นสังเขปนะคะ