ช่วงนั่ง 1 ชั่วโมงที่บ้าน เกิดปรากฏการณ์บางอย่างกับร่างกายควรสำรวจแบบไหน

✅ A: สำรวจแบบไหนก็ได้ค่ะ ไม่ต่างกัน
หลักอยู่ที่การมีสติตามรู้ทุกประสบการณ์ที่เกิดขึ้น
ตัวสติ คือหัวใจ

วิธีการสำรวจ หรือรูปแบบการสำรวจ ไม่มีความสำคัญแต่อย่างใด ไม่ได้เป็นสาระหลักของการปฏิบัติ ภาวนา เป็นเพียงขบวนการเพื่อให้จิตมีสติเท่านั้น

ดังนั้น สติ คือสาระหลักของการปฏิบัติ

ซึ่งหมายความว่าตราบใดที่จิต
มีสติตามรู้เท่าทัน ทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ เป็นการปฏิบัติที่ถูกต้องแล้ว

การที่ร่างกายมีเหงื่อซึม ฯลฯ ก็เป็นแค่ประสบการณ์ หรือ ปรากฏการณ์ หรือ เวทนา หรือ คือสภาวะธรรมชนิดหนึ่งเท่านั้น นี่ก็ไม่ได้มีสาระสำคัญต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษเช่นกัน
จึงไม่ต้องเปลี่ยนแปลงการสำรวจเป็นพิเศษเพียงเพราะอาการต่างๆ

แม้ความรู้สึกที่เหมือนเห็นภาพขึ้นมาในจิต เช่น ภาพในใจว่าต่อมเหงื่อซึมออกมา เป็นการปรุงแต่งของจิต (จนรู้สึกเหมือนภาพอาการ) ซึ่งเกิดจากการมีความรู้สึก(เวทนา)บนกายบางอย่างขึ้นในขณะนั้น

งานเราคือ แค่ตามรู้มันไปอย่างที่มันเป็น รู้อย่างซื่อๆ โดยไม่ต้องสะดุดสนใจให้ค่าอะไร

✔️การตามรู้เท่าทัน คือตัวสติ
✔️การรู้มันไปอย่างซื่อๆ ไม่ทำอะไรกับมัน ปล่อยมันให้เป็นอย่างที่มันเป็น คือ สัมปชัญญะ

จิตที่รู้ตาม และไม่มีปฏิกิริยานี้เองคือจิตที่อุเบกขา

และการมีอุเบกขาได้อย่างสมบูรณ์ก็เกิดจากสัมปชัญญะ

สัมปชัญญะ คือ ตัวปัญญา คือ ตัว อโมหะ ความไม่หลง นั่นเอง

และ สัมปชัญญะนี่เอง เมื่อพัฒนาไปอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสายได้ อวิชชาย่อมถูกไปขจัดไปอย่างต่อเนื่อง

6 พ.ค. 69
รายชื่อหัวข้อทั้งหมด
https://sites.google.com/view/list-question