อโหสิกรรม
หนูมีปัญหาคาใจ สงสัยเรื่องของการอโหสิกรรม
ว่าเมื่อเราให้อภัยใครแล้ว อโหสิกรรมให้เค้าแล้ว
กรรมนั้นจะไม่ให้ผล กลายเป็นโมฆะกรรมนั้น
ถูกต้องหรือไม่คะ
A: กรรมยังให้ผลค่ะ ไม่เป็นโมฆะ
กรรมใครกรรมมัน ใครทำแล้วคนนั้นต้องรับ หลีกเลี่ยงไม่ได้
เรามักลืมกรรม
แต่กรรมไม่เคยลืมเรา
คนที่อโหสิกรรมให้คนที่ประทุษร้ายตนได้ คือคนที่หลุดจากการผูกเวร
กล่าวคือ คนที่อโหสิได้จริง(จากใจ) ย่อมได้กุศลของตนไป
คือ ได้บุญด้านอภัยทานด้วย
ได้บารมีด้านเมตตาด้วย
ด้านกรุณาด้วย
(ขึ้นกับใจตนในขณะให้อภัย ว่าประกอบด้วยกุศลจิตตัวใดบ้าง)
และยังทำให้ไม่เกิดการก่อเวรกรรมข้ามภพข้ามชาติในฝั่งของตน
ตนจะหลุดจากการผูกเวรกับคนที่ประทุษร้ายตน
ตนจะไม่เป็นเจ้ากรรมนายเวรของคนทำกรรม
คนที่อโหสิกรรม จะได้บุญ กุศล และได้บารมีไปค่ะ
ส่วนคนผู้ทำกรรม คนนั้นยังต้องตามใช้กรรมของเขาค่ะ
เหมือนพลังงานไม่สูญหายไปไหน แค่เปลี่ยน
ส่วนว่าจะหนักหรือเบานั้นขึ้นกับหลายเหตุปัจจัย
การอโหสิกรรม จะเกิดได้ ก็ต้องเกิดด้วยผู้ทำกรรมนั้นเองทำให้เกิดเท่านั้น ถึงจะหลุดค่ะ
คนอื่นอโหสิให้ คนทำกรรมยังหลุดไม่ได้
กรรมจะหลุดได้ที่
1. 🍂คนทำกรรมนั่นชดใช้กรรมนั้นจนครบถ้วน ก็มีผลเหมือนกับการได้อโหสิกรรมไป เพราะไม่ต้องรับวิบากกรรมนั้นอีก ได้ชดใช้ไปแล้ว
2. 🍂คนทำกรรมผู้นั้นสร้างกุศลขั้นสูงๆ เช่น การปฏิบัติธรรมเจริญปัญญา จนกุศลขั้นสูงเกิดขึ้นมากๆ จิตบริสุทธิ์ขึ้น ขณะที่เจริญภาวนาอยู่จะมีกระบวนชดใช้กรรมไปพร้อมๆกันด้วย
วิบากกรรมที่จะส่งผลเลยถูก”ลดทอน”หรืออาจถึงขั้น “ตัดรอน”จนหมดโอกาสส่งผลได้
คือ เป็นการสร้างกรรมดีใหม่ ให้เป็นอุปฆาตกรรม คือตัดรอนต่อกรรมชั่วเก่า
หรือ อย่างน้อยกรรมดีให้เป็นอุปปีฬกกรรมต่อกรรมชั่วเก่า ก็จะไปลดทอนการส่งผลที่ควรจะรุนแรงให้น้อยลง
เพราะกุศลขั้นสูงของคนนั้น จะไปบั่นทอนวิบากกรรมที่เลวร้ายลงได้
หรือถ้ากุศลสูงมาก ก็จะไปหยุดการส่งผลทั้งหมดของกรรมนั้นได้ค่ะ
เช่น องคุลีมาล ฆ่าคนเกือบพันคน ชาติต่อไปต้องลงนรกอีกเป็นนานหลายชาติ เมื่อจบจากนรกก็ต้องใช้กรรมในชาติอื่นๆอีกมหาศาล
แต่เพราะกุศลขั้นสูงที่ปฏิบัติจนเป็นสำเร็จเป็นพระอรหันต์
กรรมที่ต้องลงนรก และชาติอื่นๆที่เหลือมากมายนับไม่ถ้วน ก็อโหสิไปทั้งหมด
แต่ตอนยังมีชีวิตในชาติปัจจุบัน
แม้เป็นอรหันต์แล้ว ก็ยังต้องรับกรรม อาจจะถูกทำร้ายร่างกายด้วยประการต่างๆ มีความทรมาน
และอาจถูกประหัตประหารให้ตายลงเพราะกรรมได้
แต่เมื่อตาย(นิพพาน)ไปก็ไม่ต้องกลับมาเกิดเพื่อรับทุกข์อีก
และเมื่อไม่ต้องเกิด ภพที่จะต้องไปนรกจึงเป็นโมฆะ
กรรมทั้งหมดถูกอโหสิอย่างสิ้นเชิง เพราะจบภพจบชาติ จบการต้องมาเกิดอีก