เวลาเดิน ควรกำหนดมีความรู้สึกที่จมูก ลมหายใจ หรือที่การเดิน

เวลาเดิน ควรกำหนดมีความรู้สึกที่จมูก ลมหายใจ หรือที่การเดินค่ะ??

หรือทั้ง2 อย่างสลับไปมาคะ?

ขึ้นกับว่าพูดถึงตอนไหนของการใช้ชีวิตค่ะ

🍃1. ถ้าเป็นในขณะไปปฏิบัติในคอร์ส:

- ช่วงที่กำลังปฏิบัติอานาปานสติ (เช่น 3 วันแรกในคอร์ส 10 วัน, 7 วัน แรกในคอร์ส 20 วัน, 10 วันแรกในคอร์ส 30 วัน เป็นต้น)

ให้ดูลมหายใจ (จิตควรตั้งมั่นอยู่ที่บริเวณจุดกระทบของลมที่กระทบถูกใต้ช่องจมูกเหนือริมฝีปากบน) ดูให้ต่อเนื่องกันไปทุกๆขณะที่ก้าวย่างไป

- ช่วงที่กำลังปฏิบัติวิปัสสนา ให้ดูความรู้สึกที่เกิดบนร่างกาย (ส่วนใดส่วนหนึ่งก็ได้ หรือทั้งตัวก็ได้)

ขณะที่ร่างกายเคลื่อนเพื่อเดินอยู่นั้น รับรู้ความรู้สึกในกายเมื่อเคลื่อนไหว รู้เข้าภายในกายที่เคลื่อนไหวนั้น

และให้รับรู้ต่อๆกันไปทุกขณะ

อนึ่ง…🍃🍃🍃

🍂ถ้าหวังผลลึก เช่น ผลทางสมาธิให้ได้สมาธขั้นอุปจารหรืออัปปนา หรือผลของวิปัสสนาด้วยเวทนานุปัสสนาสติปัฏฐานแบบเวทนาขั้นลึกละเอียดที่สุด

ควรทำอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น แต่ทำให้ลึก ทำให้ต่อเนื่องกันไป ผลจึงจะสำเร็จในกรรมฐานชนิดนั้นๆ

🍂แต่ถ้ามุ่งหวังให้จิตมีสติในขณะต่างๆ ไม่ได้หวังผลสูงทางสมาธิเป็นหนึ่งเดียว (จิตเอกกัคคตา) หรือไม่ได้หวังผลสูงจากการที่จิตรับรู้เวทนาขั้นลึกละเอียด (จิตละเอียดนะคะ ไม่ใช่เวทนาละเอียด)

ก็สามารถเดินรู้ลมหายใจบ้าง หรือเดินรู้เวทนาตามส่วนต่างๆบ้างเมื่อสิ่งนั้นปรากฏ ก็ให้จิตไปตามรับรู้

🍃2. ถ้าเป็นการก้าวเดินทั่วไปในชีวิตประจำวัน และต้องการมีสติ

เลือกรับรู้ลมหายใจ หรือเวทนาได้ตามที่สิ่งนั้นปรากฏ

เพราะชีวิตประจำวัน ไม่ได้ปฏิบัติแบบปลีกวิเวกให้ลงลึกในกรรมฐาน แต่เป็นการฝึกให้มีสติเท่าทันให้ว่องไว

ทำเหมือนที่กล่าวมาแล้วช่วงบนที่ว่าไม่ได้หวังผลลึก แต่หวังฝึกสติรู้เท่าทันสิ่งต่างๆที่เกิดในนามรูปนี้