Sensations

A: ไม่ปฏิบัติภาวนา

ก็เกิด sensation ของมันเองอยู่แล้ว

sensation เกิดอยู่ตลอดเวลา

เกิดทุกขณะจิต

การมีสติรับรู้ และการวางอุเบกขา

คือการเอากิเลสออก

จะมีสติรู้ที่ sensation หรือรู้อย่างอื่นในตัวเราก็ใช้ได้หมด

เป็น รู้รูป หรือ รู้นาม ก็ใช้ได้หมด

ดังนั้นจะรู้ sensation ด้วยการปฏิบัติก็ตาม

หรือมีสติรู้ นาม รู้รูปในชีวิตประจำวัน และวางเฉย ใช้ได้หมด

รู้ด้วยสติ

รู้ด้วยปัญญาว่าไม่เที่ยง จึงวางอุเบกขาลงเพราะรู้ในความจริงนั้น

เดินเข้าใกล้นิพพานขึ้นได้ทุกครั้งที่มีสติ มีปัญญาปล่อยวางได้ ด้วยรู้ตามความเป็นจริงถึงความไม่เที่ยงไม่เป็นแก่นสารสาระของสรรพสิ่ง

Q: รู้sensation ลักษณะคล้ายกระแสเคลื่อนไปทั่วกาย บางครั้งก็ธาตุลมวิ่งทั่วกาย บ้างครั้งก็คล้ายคล้ายคลื่นไฟฟ้า เห็นอย่างไรก็อย่างนั้นใช่ไหม ที่กล่าวไปน่าจะเป็นนามใช่ไหม ส่วนรูป ก็ร่างกายกระเพื่อมภายใน หรือรู้สึกถึงหัวใจเต้น พองยุบพวกนี้ใช่ไหมจ้า

A: ใช่ค่ะ

เวทนา หรือ sensation เป็นนาม สิ่งที่เกิดในจิตต่างๆเป็นนาม

ส่วนรูปคือกาย รูปมีธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ เช่น ลมหายใจเป็นรูป คือ ธาตุลม, การเคลื่อนไหวกาย เดิน ยืน นั่ง นอน และทุกอิริยาบถ เป็นรูป

Q: มันยากตอนที่มีสติรู้ รูป นามในชีวิตประจำวัน รู้ได้ไม่นานแล้วก็หลุด อันนี้ต้องฝึกให้มีสติรู้มากขึ้นในชีวิตประจำวันใช่ไหม

A: ใช่ค่ะ ต้องฝึกให้เป็นได้มากที่สุด

ถ้ารู้และวางได้ตลอดเวลาทุกขณะ คือเป็นพระอรหันต์แล้ว

แต่การหมั่นฝึกฝน ทำให้เราก้าวไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ