คำสอนนำเพื่อการนั่งปฏิบัติ

A: สามารถปฏิบัติด้วยตนเองไปได้เลยค่ะ เพราะถ้าปฏิบัติเป็นแล้ว และปฏิบัติถูกต้องแล้ว ไม่จำเป็นต้องฟังคำสอนขณะปฏิบัติได้

เว้นแต่บางครั้ง เราต้องการฟังเพื่อทำความเข้าใจเพิ่มขึ้น หลังจากปฏิบัติมานานขึ้น ก็สามารถเงี่ยจิตสดับฟังได้

หรือบางครั้งที่ผู้ปฏิบัติไปนานขึ้นๆ จนภูมิธรรมพัฒนาขึ้นมาก เมื่อได้ยินคำสอนเดิมนี้ใหม่ กลับมีความเข้าใจลึกซึ้งมากขึ้นอีกระดับได้แม้เป็นคำสอนเดิม เพราะธรรมะหรือภูมิธรรมพัฒนาขึ้นมากในจิต จึงได้ยินคำสอนเดิมนั้นในมิติใหม่ ความเข้าใจ ความเข้าถึงธรรมก็ลึกขึ้น
ซึ่งจะเกิดขึ้นเอง ตามกระบวนการขิงจิตที่พัฒนาไป

ภูมิธรรมที่เลื่อนขึ้นไปเป็นลำดับจากการภาวนา ผู้ปฏิบัติจะเข้าใจขบวนการของจิตของธรรมลึกซึ้งขึ้นเป็นลำดับไป และจิตเข้าถึงธรรมะที่ท่านสอนในขั้นที่แยบยลขึ้นเรื่อยๆ

ตัวอย่าง ธรรมะที่ฟังดูง่ายๆ เช่น “ทุกข์” คนทั่วไปเข้าใจผิวเผิน แต่ผู้ปฏิบัติจะเข้าใจคำนี้ลึกซึ้งกว่ามาก
ยิ่งปฏิบัติมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งประจักษ์แจ้งในความหมายของคำว่า “ทุกข์” ที่เป็น “ทุกข์” ในอริยสัจจ์ 4 ที่แยบยลมาก จนเมื่อสามารถรู้แจ้งแทงตลอดใน “ทุกข์” ยังไม่มีส่วนเหลือได้จริง ก็จะถึงพระนิพพาน

จะเห็นได้ว่าระดับของธรรมะข้อเดียวว่า “ทุกข์” นี้ มีตั้งแต่ความหมายขั้นตื้นที่สุดที่คนทั่วไปเข้าใจ ไปจนถึงความหมายสุดท้ายระดับนิพพาน

ซึ่งผู้ปฏิบัติเท่านั้นที่จะสามารถ พัฒนาภูมิธรรมของตน และเลื่อนลำดับความเข้าใจในคำสอนของพระพุทธเจ้าเป็นขั้นๆไป ตราบจนถึงขั้นสุดท้าย คือแทงตลอดในธรรมนั้น

4 มิ.ย. 69
รายชื่อหัวข้อทั้งหมด
https://sites.google.com/view/list-question